JS FlexSlider

JUDAIZM I ŻYCIE

judaizmizycie

PARSZE TORY

Parsze Tory

CYKL ŻYCIA

cyklzycia

POKÓJ MULTIMEDIALNY

telemedia

Dlaczego liczymy omer?

Yeruchem Eilfort

OMER symbols1Począwszy od drugiej nocy Peasch, aż do dnia przed samym rozpoczęciem Szawuot, Żydzi wypełniają szczególną micwe, która nazywa się sefirat haomer (liczenie omeru). Tora nakazuje nam, byśmy każdego roku w tym czasie odliczali siedem pełnych tygodni czyli 49 dni. Po upływie siedmiu tygodni obchodzimy Szawuot, co oznacza “tygodnie”.

Liczenie omeru uważa się za micwe, dlatego odliczanie, które ma miejsce każdego wieczoru, poprzedzone jest błogosławieństwem.  Błogosławieństwo możemy jednak odmówić tylko wtedy, gdy w naszym liczeniu nie opuściliśmy ani jednego wieczoru. Jeśli opuściliśmy odliczanie nawet jeden raz w ciągu tego okresu, nie możemy już odmawiać błogosławieństwa. Zamiast tego musimy uważnie słuchać, gdy błogosławieństwo odmawiają inni i wtedy policzyć omer.

W czasach Świątyni, pod koniec odliczania, przynosiło się specjalną ofiarę z ziarna. Ofiarą tą potrząsało się w rożnych kierunkach, podobnie jak robimy z lulawem w czasie święta Sukot, aby pokazać wszechobecność Najwyższego Boga.
Dlaczego liczymy te dni? Istniej kilka powodów. Po pierwsze, liczenie odzwierciedla nasze podekscytowanie z nadchodzącej chwili otrzymania Tory, którą obchodzimy w Szawuot. Tak jak dziecko, które odlicza dni pozostałe do końca szkoły, albo do nadchodzących wakacji, liczymy dni, aby pokazać nasze podekscytowanie ponownym otrzymaniem Tory (ponieważ rzeczywiście otrzymujemy Torę w nowy sposób każdego roku)

Dowiadujemy się również, że ten okres ma za zadanie przygotować nas duchowo. Gdy Żydzi byli w Egipcie prawie 3400 lat temu, przyswoili sobie wiele z niemoralnych zachowań Egipcjan. Żydzi zniżyli się do bezprecedensowego poziomu duchowego zbrukania i byli na skraju załamania. W ostatniej chwili Izraelici zostali cudownie ocalei. Doznali duchowego odrodzenia i szybko wznieśli się na najświętszy wspólny poziom, którego kiedykolwiek doświadczyli. Byli tak świeci, ze gdy stali przed górą Synaj, by otrzymać Torę, porównywalni byli do aniołów.

To w ciągu tych 49 dni przeszli tak radykalną transformację. Od najniższego z niskich do najwyższego z wysokich w ciągu jedynie 7 tygodni!

Przykazania Tory nie maja być jedynie historią, lecz raczej wciąż trwającą lekcją życia dla każdego Żyda. Każdego dnia patrzymy na Torę tak, jak gdybyśmy ja świeżo otrzymali i podchodzimy do niej i do jej przykazań z odpowiednim zapałem.

Musimy więc także przyswoić sobie lekcje liczenia omeru. To właśnie w tym czasie pragniemy wzrastać i dojrzewać w naszej duchowości. Tora nie pozwala nam zadowolić się naszym obecnym poziomem duchowości. Zamiast tego mówi nam, byśmy wyznaczyli sobie wyższe cele i metodycznie podeszli do ich osiągnięcia.

Wzrost jakiego doświadczamy w tym okresie podobny jest do maratonu. Spieszymy się i próbujemy udoskonalić się każdego dnia, aż do dnia w którym znowu otrzymamy Torę. W ciągu tego procesu patrzymy w głąb siebie i pracujemy nad wszystkimi negatywnymi cechami.

Jeśli ciężko przychodzi nam dobroczynność, wychodzimy na zewnątrz, by zrobić więcej w tej sferze. Jeśli sprawiedliwość nie jest nasza mocną stroną, trzymamy się najwyższych z możliwych standardów i stajemy się bardzo dokładni i wymagający jeśli chodzi o nasze osobiste zachowanie. I tak dalej we wszystkich dziedzinach życia.

DrukujEmail

Ijar

IjarIjar jest drugim miesiącem w kalendarzu żydowskim, licząc od miesiąca Nissan.

Tuż po wyjściu z Egiptu, spragnieni Izraelici wreszcie dotarli do studni z gorzką wodą. Mojżesz rzucił drzewo do wody, i woda w cudowny sposób stała się słodką. Wtem B-g obiecał ludowi Izraela, że plagi, które zesłał na Egipt nie dotkną Izraelitów na jego drodze, ”Bo jestem Twój B-g - Twój Uzdrowiciel (אני י-י רפאך)." Akronim tego ostatniego zdania literuje nazwę miesiąca Ijar (אייר), co wskazuje, na to, że miesiąc Ijar jest sprzyjający okres dla uzdrowienia.

W miesiącu Ijar nie ma zbyt wiele "szczególnych dni", jednak każdy dzień tego miesiąca jest odnotowany w Sefirat HaOmer, to są dni spełnienia micwy - liczyć każdy z czterdziestu dziewięciu dni pomiędzy Pesach i Szawuot. Sefirat  HaOmer jest okres gdy zastanawiamy się nad samym sobą z poczuciem odpowiedzialności, by przygotować się do otrzymania Tory wciąż na nowo w święto Szawuot. Każdy dzień Ijar stanowi kolejny krok w tym kierunku drogi duchowej na Synaj.

14 dnia Ijar jest Pesach Szeni, "Druga Pascha." Tora opisuje, jak B-g wyznaczył to święto na prośbę tych, którzy z przyczyn od nich niezależnych, nie byli w stanie złożyć paschalną ofiarę we właściwym czasie. Miesiąc później otrzymali oni drugą szansę. Pesach Szeni przypomina nam, że nigdy nie jest za późno. Ze szczerego starania, wczorajsza stracona szansa może obrócić się w dzisiejsze dokonanie.

Dnia 18 Ijar - 33. dzień Omer  świętowany jest Lag B'Omer. Tegoż dnia 18 Ijar zmarł Rabin Szymon bar Jochai - autor Zohar, podstawowej księgi Kabały. Rabin Szymon bar Jochai polecił swoim uczniom, aby czcić datę jego śmierci, jako "dzień mojej radości". W zwiąku z tym, Lag B'Omer jest obchodzony jako „małe-święto”: wycieczki, ogniska i inne tego rodzaju ucztowanie.

Zgodnie z przekonaniem, problemy dotykające wielu uczniów wielkiego mędrca Rabina Akiwa przemijały w Lag B'Omer - ten dzień jest dniem świątecznym – tego dnia należy weselić się, w odróżnienieniu od pozostałych dni okresu liczenia Omer. Ten dzień wyróżnia  się wzrostem jedności żydowskiej, wiele par młodych decyduje się na zawarcie ślubu właśnie tego dnia itd.

Dnia 2 Jiar, 17 Omer urodził się Shmuel Schneersohn - czwarty Rebe Chabad Lubawicz - Maharasz: http://www.chabad.org.pl/index.php/chabad-lubawicz/spisane-dawniej-i-dzis/656-maharasz

DrukujEmail

ZAPYTAJ RABINA

pytania

GALERIA

galeria

ENGLISH

english