Behar

Behar-parszaParsza Behar – Księga Tory Wajikra  (Księga Kapłańska) 25:1-26:2

Behar (בְּהַר ) w tłumaczeniu z języka hebrajskiego oznacza "na górze".
Parsza Behar jest 32-m rozdziałem czytania Tory w cyklu rocznym i 9-m w Księdze Kapłańskiej - Wajikra.

Parsza zaczyna się od micwy  Szmitta  nazywanej również Szabatem dla ziemi. Jest to nakaz odpoczynku dla ziemi uprawnej co siódmy rok, co siódmy rok pole uprawne powinno leżeć odłogiem. 
Również jeden z wątków zawartych w parszy Behar  to „Onat dewarim”  - sprawianie przykrości, ranienie słowami, urąganie innych. Zakaz urągania swojemu rodakowi jest jednym z siedemnastu przykazań negatywnych -zakazów (lo tase), dotyczących sposobu wysławiania się. W parszy Behar (Wajikra 25:17) czytamy: "Welo tonu isz et amito" - Nie będziecie urągać jeden drugiemu - będziesz bał się twojego Boga, bo Ja jestem Bóg, wasz Bóg".

Kolejność czytania parszy Behar:
- czytanie pierwsze – Wajikra 25:1-13
- czytanie drugie – Wajikra  25:14–18
- czytanie trzecie – Wajikra 25:19–24
- czytanie czwarte – Wajikra 25:25–28
- czytanie piąte – Wajikra 25:29–38
- czytanie szóste – Wajikra 25:39–46
- czytanie siódme – Wajikra 25:47–26:2

A dlaczego nadanie Tory odbyło się na Górze Synaj ?

Próba odpowiedzi tu : http://www.chabad.org.pl/chabad-lubawicz/spisane-dawniej-i-dzis/858-paradoks-gory-synaj

DrukujEmail