Powrót Mojżesza do Egiptu

Uznanie Mojżesza za Przywódcę

Mojżesz wrócił do swojego teścia w Madian, i poprosił o zgodę na powrót do swoich braci w Egipcie. Jetrodał mu swoje błogosławieństwo, iMojżesz wyruszył w drogę. Wtedy B-g rozkazałAaronowi by wyszedł naprzeciw Mojżeszowi. Spotkali się na pustyni przy górze Horeb, gdzie Mojżesz opowiedział swojemu starszemu bratu o wielkiej Boskiej misji, którą mieli przeprowadzić.

Z powrotem w Goszen, odwiedzili mędrcówiprzywódców dzieci Izraela. Dokonując cudów, tak jak poinstruował B-gMojżesza, ogłaszali ludowi dobre wieści. Dzieci Izraela uwierzyły w Boską misję synów Amrama, inowa nadzieja i wiara wypełniły ich serca.

Mojżesz iAaron przed Faraonem

Mojżesz miał osiemdziesiąt lat, a jego brat osiemdziesiąt trzy, kiedy weszli do pałacu Króla Faraona. Nieustraszenie, minęli ciężką straż mężczyzn i dzikich zwierząt, która otaczała jego wewnętrzne komnaty, i która nie zezwalała na wejście żadnym nieproszonym gościom. Nikomu nigdy nie udało się zobaczyćosobiście Króla Egiptu, i rozmawiaćz nim, poza jego astrologami i doradcami. Zdumieni i wystraszeni ich nagłym pojawieniem się, Faraon zapytał dwóch braci, czego chcą. Ich wiadomośćbrzmiała jak rozkaz: "Oto rzekł Pan, B-gIzraela:`Wypuść Mój lud, by mógł urządzić święto dla Mnie napustyni' ". Faraon wyniośle odmówił, gdyż, jak powiedział nigdy nie słyszał o B-guIzraelitów, a Jego imię nie jest zawarte na liście bogów wszystkich narodów. Później oskarżyłMojżesza iAarona o działania konspiracyjne przeciwko rządowi, i o zakłócanie pracy hebrajskich niewolników. Cuda, których dokonali w jego obecności nie zrobiły na nim wielkiego wrażenia, gdyż jego magicy potrafili wykonać te rzeczy prawie tak samo dobrze.

Tego samego dnia Faraon rozkazał swoim nadzorcom zwiększenie żądań od dzieci Izraela i by uczynili ich brzemię jeszcze cięższym. Faraon pomyślał, ze jeżeli mieli czas by myśleć o wolności, wielbieniu B-ga i podobnych ideach, całkiem niewłaściwych niewolnikom, to znaczy, że dostawali zbyt dużo odpoczynku. Kiedyś dostarczano im surowce, a teraz nie tylko musieli wykonać tę samą ilość pracy, lecz dodatkowo, musieli sami zdobyć surowce na cegły. Dla dzieci Izraela były to fizycznie niemożliwe by daćsobie radę z tym zadaniem, i cierpieli jeszcze bardziej niż wcześniej. W desperacji dzieci Izraela gorzko zarzucaliMojżeszowii Aaronowi, że zamiast im pomóc, uczynili ich los jeszcze gorszym.

Głęboko zraniony izawiedziony, Mojżesz modlił się do B-ga. B-g pocieszył i zapewnił go, że jego misja ostatecznie odniesie sukces, lecz najpierw Faraon i wszyscy w Egipcie zostaną porażeni przez okropne plagi, by odpowiednio ukarać ich za uciskanie dzieci Izraela. Dzieci Izraela wtedy też zobaczą i rozpoznają ich prawdę i wiernego B-ga.