B"H

PARSZA BAMIDBAR

 

Ten Szabat to 45/46 dzień miesiąca Omer

 

 

Fragment Tory w skrócie:

Izraelici i Ród Lewitów stanowią dwie odrębne całości.
B-g przekazuje Izraelitom jak można biwakować na pustyni, która otacza miejsce modłów. Lewitom natomiast przekazuje się procedurę demontażu miejsca modłów przed ponownym rozpoczęciem podróży.

                                        

                                               ••••••••••••••••

Odliczanie

Zakres przygotowań do danego wydarzenia daje nam pewne pojęcie co do wagi i istoty danego święta. Kobieta kupująca w modzie ślubnej białą suknię przygotowuje się do ślubu, osoba zbierająca sucha drwa i układająca je w stos na kempingu niedługo rozpali ognisko. Można raczej bezpiecznie wyjść z założenia, że suknia ślubna nie jest przeznaczona na opał, drewno natomiast nie zostało ułożone w piramidę w oczekiwaniu na ucztę weselną… Takie samo rozumowanie można przyłożyć do wydarzeń o doniosłości duchowej oraz religijnej. Miesiąc rozmyślań nad sobą i pokuty to z pewnością przygotowanie godne Świąt Najważniejszych, podczas których B-g ocenia nasze uczynki i wydaje sąd na rok następny. Wywracanie domów do góry nogami w poszukiwaniu chamecu to niezawodny znak nadchodzącego święta Pesah – święta, w którym posiadanie substancji na zakwasie jest zabronione na osiem długich dni.

W przyszłym tygodniu, jeżeli B-g pozwoli, będziemy świętowali Szawuot, święto, które związane jest z rocznicą dnia, w którym B-g przekazał nam Torę. Ten wielki dzień jest również poprzedzany przez okres przygotowawczy – czas odliczania siedmiu tygodni miesiąca Omer.

Co ciekawe, fragment Tory przeznaczony na ten tydzień, Bamidbar (który jest zawsze odczytywany w niedługo przed nadejściem święta Szawuot, zazwyczaj w Szabat bezpośrednio poprzedzający samo święto) stanowi początek księgi „Liczb”. Faktycznie zatem fragment ten jest przesiąknięty liczbami na wskroś. Najpierw pojawia się cenzus wśród Izraelitów, wskutek czego Tora podaje nam liczbę Izraelitów w każdym z plemion, w ramach czterech różnych grup, a następnie podaje wyniki sumaryczne. Następnie, przeliczani są Lewici – dwukrotnie. Pierworodni również zasłużyli sobie tutaj na swoje własne odliczanie.

Czemu do Szawuot odliczamy? Jaki jest związek pomiędzy cyframi i liczeniem a tym szczególnym darem, który naród nasz otrzymał w dniu tego święta?

Liczenie przywraca równowagę. Każdy liczony element jest zawsze pojedynczy. Przyjrzyjmy się przykładowo dwóm “wyliczankom”, o których już sobie powiedzieliśmy – Omer i cenzusy wśród Izraelitów:

Na siedem tygodni miesiąca Omer składa się wiele różnych dni, czasem świętych i pełnych ekscytacji, czasem zwyczajnych i szarych. Z jednej strony mamy ostatni tydzień Pesah, siedem Szabatów, Rosz Chodesz oraz mistyczne święto Lag B'Omer, a z drugiej – mamy do czynienia z przywracającymi nas do świata pracy poniedziałkami i pozostałe dni codzienności. Ale w świetle odliczania w ramach dni Omer, każdy z nich ma dokładnie taką samą wartość: jednego dnia przybliżającego nas ku Szawuot. Oznacza to, że niezależnie od wartości zewnętrznych (lub ich braku), którymi cechować się może dany dzień, istota każdego z nich jest zawsze taka sama. Każdy dzień stanowi dar od P-na, a naszym zadaniem jest skorzystanie zeń w możliwie najlepszy sposób ku jego chwale. To, w jaki sposób mamy Jemu służyć danego dnia będzie już wyglądało różnie – czasem służymy B-gu idąc do pracy, a czasem spełniamy Jego wolę powstrzymując się od pracowania. Czasami służymy Mu jedząc, w inne dni Jego wolę spełniamy poszcząc. Odliczanie kolejnych dni pozwala nam skupić się na tym, co je czyni podobnymi do siebie – celowi, dla jakiego zostały one stworzone.

Ta sama prawda odnosi się do zliczania Żydów. Jako naród, daleko nam do ideału grupy homogenicznej. Prawda ta widoczna jest niemal na każdym polu – ma ona zastosowanie nawet w sposobie spełniania się przez nas w służbie B-gu. W zależności od naszych osobistych predyspozycji, służymy B-gu albo poprzez głębokie studia nad Torą, lub poświęcanie swojego czasu na pracę woluntariuszy. Jeszcze inni wspierają finansowo szczytne cele, niektórzy z kolei z pełnym oddaniem i szczerością recytują teksty Psalmów. Tak przywódcy, jak poplecznicy. Zarówno starzy jak i młodzi. Mężczyźni i kobiety. Uczeni i prości. Każdy segment naszego narodu, w zasadzie każda osoba ofiarowuje się w służbie B-gu na swój sposób.

Zliczanie Żydów pokazuje nam, że służba pełniona przez daną osobę nie jest ani bardziej ani mniej istotna niż służba pełniona przez kogoś innego. Ofiara jednego może wydać się nam bardziej atrakcyjna, lepiej zwracać naszą uwagę niż inna – ale sedno jest takie, że wszyscy zaangażowani jesteśmy w realizację jednego celu – pełnienie służby dla naszego Stwórcy za pomocą każdego dostępnego talentu i środka.

Wszystkie te wyliczenia prowadzą do Szawuot, dnia, w którym dana nam została Tora, narzędzie największej równości.

Istotą, celem aktu Stworzenia było pragnienie B-ga powstania fizycznej przystani, miejsca na ziemi, które stałoby się przestrzenią służącą do przechowania i wyrazu Jego esencji. To Tora właśnie: /a/ odkrywa przed nami ten wielki plan; /b/ zawiera micwy, czyli narzędzia, za pośrednictwem których przybliżamy moment realizacji tego celu i tym samym /c/ nadaje wymiar harmonii i równości wszystkiemu, co istnieje – ponieważ ukazuje, że wszystkie elementy w swojej różnorodności są równocześnie identyczne w swojej istocie, służą bowiem jednemu tylko celowi.

Wraz z nadejściem Szawuot, spróbujmy wiedzę tą zachować w swoich sercach. Każdy ma znaczenie. Każdy dzień ma znaczenie. Wszystko, co zostało stworzone – ma znaczenie. Dlatego powinniśmy liczyć wszelkie błogosławieństwa, które przybliżyły nas do daru Tory – bez którego nie liczyłoby się nic na tym świecie…

Oparte o nauki Rebbe z Lubawicza

 

   ••••••••••••••••

  Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o…

M OSHIACH i ZBAWIENIU

(ale boicie się zapytać)

(Prorok Eliasz – Część Pierwsza)

Prorok Malachiasz powiada: “Oto ześlę do Was Proroka Eliasza, który będzie zwiastował nadejście wielkiego dnia B-żego nadejścia”.

Nadejście Eliasza zwiastować będzie przybycie na świat Moshiach (Mesjasza). Istnieje wiele wykluczających się wzajemnie teorii określających dokładny moment przybycia Proroka. Przybędzie jednak któregoś dnia, na trzy dni przed objawieniem Mesjasza. Inni twierdzą, że przybędzie przed wojną toczoną pomiędzy Gogiem i Magogiem, która poprzedzi nadejście Mesjasza. Już sama ta bitwa otoczona jest tajemnicą – nie wiadomo bowiem, czy walka ta będzie odbywać się na płaszczyźnie duchowej czy fizycznej a także czy miała czy dopiero będzie miała miejsce (więcej na ten temat będzie powiedziane w kolejnej parszy).

Niezależnie od tego jednak, sam fakt, że Eliasz jeszcze się nie pojawił nie wyklucza tego, że Mesjasz może objawić się nam nawet w tej chwili. W końcu, jeżeli dziś byśmy sobie na to zasłużyli, B-g nie miałby żadnego powodu, aby zwlekać z chwilą Odkupienia choćby na chwilę!

Co więcej, Eliasz spełni wiele innych istotnych funkcji:

( a) Przyniesie pokój na świecie. (b) Rozgrzeszy zachowanie Izraela, co pozwoli im okazać skruchę i powrócić na łono B-ga. (c) Będzie przewodził rabinom – co stanowi warunek konieczny dla przywrócenia Sanhedrynu (Najwyższego Sądu Rabinackiego). [Aby móc zasiadać w Sanhedrynie, sędzia musiał wykonywać polecenia osoby, która była w stanie swoje pochodzenie odnieść w linii prostej do Mojżesza – który przewodził Jozuemu i siedemdziesięciu ze starszyzny. W toku wygnania, linia ta została przerwana, przez co Sanhedryn musiał przestać funkcjonować] (d) Rozstrzygnie wszelkie spory co do Halachy. (e) Poinformuje każdego Żyda, do którego z dwunastu plemion przynależy.

Umiejętność określania pochodzenia plemiennego każdego Żyda przez Proroka Eliasza bierze się z (jednego z) jego ulubionych zwyczajów z przeszłości – uczestnictwa w obrządkach obrzezania. Któż inny bowiem by mógł wykazać więzy krwi każdego Żyda z danym plemieniem niż ten, który był obecny przy obrzezaniu każdego żydowskiego potomka?

W ciągu kilku najbliższych tygodni omówimy następujące zagadnienia:

Ø     Prorok Eliasz (Część Druga)

Ø     Gog i Magog

Ø     Era Mesjańska

Ø     Ożywienie Umarłych

Ø     Mistycyzm

Ø     Wspólnie to urzeczywistnimy!

 

••••••••••••••••

Banały niebanalne

Były trzy takie zdarzenia, w których Mojżesz postąpił samowolnie, a B-g uznał jego decyzje za słuszne.

1) B-g powiedział Mojżeszowi, że Żydzi mają przygotowywać się przez dwa dni, a dnia trzeciego B-g zejdzie na Górę Synaj, aby przekazać im Torę. Gdy już Mojżesz relacjonował to przykazanie swoim Żydom, dodał jeszcze jeden dzień na przygotowania – tym samym Tora została darowana dnia czwartego. (Działo się tak według zdania Talmudysty, Rabbi Jose.)

2) Po nadaniu Tory, Mojżesz odseparował się od żony, aby być zawsze “do dyspozycji”, w razie gdyby B-g zechciał z nim porozmawiać.

3) Złamał Tablice.

 

••••••••••••••••

  Z przymrużeniem oka…

Przychodzi Baba do Rabina i wylewa przed nim morze łez. Opowiada o wszystkich swoich problemach.

Po mniej więcej godzinie, mówi: „Rabbi, dziękuję ci, że mnie wysłuchałeś. Prawdę mówiąc, może i moje problemy nie zniknęły, ale za to przynajmniej już minął mi ból głowy.”

Na co rabin odpowiada: “Ból głowy bynajmniej nie minął. Jedynie zmienił sobie miejsce zamieszkania!"