B"H

 

PARSZA ACHAREI-KEDOSZIM

 

Księga Kapłańska 16:1-20:27 

 

Fragment Tory w skrócie: Fragment otwiera opis modlitwy odprawianej przez Głównego Kapłana w Świątyni na Jom Kipur. Następnie podany jest zakaz składania ofiar poza terenem Świątyni; spożywania krwi oraz zawierania związków kazirodczych, cudzołożniczych i innych. W fragmencie tym omawianych jest dziesiątki przykazań, a wśród nich obowiązkowe datki na biednych, obdarzanie miłością każdego Żyda, zakaz uprawiania czarów, uczciwość w prowadzeniu interesów oraz moralność seksualna.

 

Ugniecione wersety

Fragment Tory przeznaczony na bieżący tydzień wykłada aż 51 przykazań w jedynie 64 krótkich wersetach (w całej Torze istnieje tylko jeden jeszcze i to o wiele dłuższy, fragment zawierający raptem jedno micwot więcej niż Kedoszim). Niektóre z nich zajmują kilka wersetów, podczas gdy opis innych zajmuje kilka słów, współtworząc wers z kolejną micwot. Analiza takiego zbitka micwot pod kątem znalezienia części wspólnej dla tych wszystkich nakazów to nie lada wyzwanie. Ale przecież musi istnieć jakaś przyczyna, dla której Tora podaje obok siebie, „jednym tchem” micwot nierzadko wydające się mówić różne rzeczy.

Przeanalizujmy więc sekwencję trzech takich ugniecionych wersetów wziętych z fragmentu, który czytamy w tym tygodniu, Ks. Kapłanów 19: 16-18

Nie będziesz wśród ludu swego uchodził za siewcę plotek. Nie będziesz obojętnie stał przy rozlewie krwi bliźniego twego. Jam jest P-n Twój.

Prawo żydowskie nie tylko zakazuje mówić o czyichś wadach lub uchybieniach, niezależnie od tego, czy są prawdziwe, ale zakazuje również siania plotek „nieszkodliwych” dla nikogo. Informacja dotycząca innej osoby, która staje się czyimś udziałem jest poufna i koniec.

W tym momencie przykazanie można pojmować w taki sposób, iż nie należy być wyczulonym na sprawy innych. Dlatego w dalszej części, wers mówi „Nie będzie obojętnie stał przy rozlewie krwi bliźniego twego”. Komentator Biblii, Rashim tłumaczy, że „nie wolno przyglądać się obojętnie śmierci drugiego człowieka, kiedy można jej zapobiec. Na przykład wówczas, gdy topi się w rzece, albo ucieka przed rozwścieczonym zwierzęciem.”

Powodzenie drugiego człowieka powinno zatem leżeć innym na sercu. W przeciwnym razie bowiem nie będzie możliwe niesienie mu pomocy. Należy wiedzieć więc, kiedy jego saldo wchodzi w debet, inaczej nie otrzyma od nikogo pożyczki, której potrzebuje

Ale równocześnie, jeżeli nie przyświeca takiemu postępowaniu dobra intencja, rozpowszechnianie informacji jest rzeczą naganną.

Nie będziesz odczuwał nienawiści do brata swego. Pewnie skarcisz go, ale nie będziesz chował doń urazy.

Skarcenie za zły czyn to micwot, ale wyłącznie przy zachowaniu warunku nie chowania później urazy. Jeżeli zatem nagana wynika z wrogiego nastawienia do drugiej osoby, micwot nie jest spełniona. Ostre słowa nie osiągną zamierzonego skutku, ponieważ ich odbiorca wyczuje wrogość kryjącą się za nimi. Wówczas to czyniący naganę zgrzeszy grzechem celowego urażenia innego Żyda.

Oto inne wytłumaczenie:

Jeżeli ktoś czyni drugiemu krzywdę, nie należy chować urazy w sercu. Należy taką osobę skarcić – doprowadzić do konfrontacji. Jeżeli zostanie to dokonane w duchu szacunku i pojednania, istnieje spora szansa, że adresat wiadomości przeprosi, nawet się wytłumaczy. Cisza nie dokona niczego.

Nie będziesz się mścił lub chował urazy do członków ludu swego; będziesz kochał bliźniego swego jak siebie samego. Jam jest P-n twój.

Micwot kochania drugiego człowieka znaczy o wiele więcej niż normy społeczne polegające na niesieniu pomocy przyjaciołom. Miłość do przyjaciół to w pewny sensie forma egocentryzmu – oznacza niesienie komuś pomocy, dlatego, że jest akurat czyimś przyjacielem. Prawdziwa miłość wyraża się w powściągliwości wobec kogoś, kto uczynił coś złego. Umiejętność kontrolowania potrzeby wyrównywania rachunków oznacza gotowość do niesienia opieki innym. Kontrola taka bowiem przychodzi kosztem własnego ego i prestiżu.

   •••••••••••••••• 
Wszystko, czego chcielibyście dowiedzieć się o…

OMER

Liczenie Dni i sprawianie, aby Dni się liczyły

Poczynając od drugiego dnia Pesach mamy za zadanie liczyć kolejnym czterdzieści dziewięć dni. Pięćdziesiąty dzień to święto Szawuot (poza Izraelem jednak Szawuot trwa dwa dni). Liczenie to obowiązek każdego. Wszelkie nabożeństwa i modlitwy znajdują się w modlitewnikach oraz na stronie: www.chabad.org/130631.  

Ten proces liczenia nazywamy “Zliczaniem Omer”, ponieważ drugiego dnia Pesach, w Świątyni składana była ofiara „Omer” z jęczmienia. Od tego momentu odliczamy czterdzieści dziewięć dni. [Hebrajskie słowo Omer przetłumaczyć można dosłownie jako miarkę, co oznacza ilość jęczmienia przeznaczonego na ofiarę].

Tych siedem tygodni stanowi pamiątkę siedmio-tygodniowego okresu przygotowań ludu żydowskiego do otrzymania Tory, który rozpoczął się od momentu wyjścia z ziemi egipskiej. Także i my, co roku otrzymujemy Torę w święto Szaauot, co oznacza, że obowiązują nas przygotowania do tej wiekopomnej chwili. Przede wszystkim należy być „menach”. Dlatego tygodnie te należy poświęcić na skupieniu się na własnej osobie i poprawie własnych wad.

Aby dowiedzieć się więcej, kliknąć można na poniższe odnośniki:

Dlaczego liczymy dni Omer?

Jak liczyć dni Omer?

Co należy zrobić, jeżeli zapomni się policzyć Omeru jednej nocy?

Czy kobiety również muszą liczyć Omer?

Liczby: Co o liczeniu Omeru ma do powiedzenia Kabała

Okres żałoby

Omer to również czas smutny: 24,000 uczniów Rabbiego Akiva, jednego z największych przywódców Żydowskich odeszło właśnie w tym okresie.

Nasz naród doświadczył w tym czasie również innych tragedii. Na przykład w roku 1096, w okresie Krucjat zmasakrowanych zostało wiele społeczności żydowskich. Sześćset lat później, latach 1648 i 1649 setki tysięcy żydów zostało brutalnie zamordowanych w pogromach Chmielnickiego w Europie wschodniej. Krew żydowska była przelewana niczym woda w związku z Pesach i oskarżeniami o wytwarzaniu macy z krwi dziecięcej. Większość tych tragedii także miała miejsce pomiędzy Pesach a Szawuot. 

   •••••••••••••••• 
Banały niebanalne

Zgodnie z prawem żydowskim, osoba, która pożyczy dany przedmiot przejmuje na siebie odpowiedzialność za jego kradzież lub szkody – nawet wówczas, gdy nie nastąpiło to wskutek zaniedbania. Na przykład, kiedy pożyczymy samochód, który następnie będzie zarysowany lub ukradziony.

Wyjątek stanowi tutaj uszkodzenie przedmiotu, które zaszło podczas jego normalnego użytkowania. Na przykład jeżeli przegrzeje się chłodnica w pożyczonym samochodzie podczas jazdy zgodnej z obowiązującymi przepisami.

   •••••••••••••••• 
Z przymrużeniem oka… 

Lokalne biuro UJA nigdy nie otrzymało datku od Sama, jednego z najbogatszych Żydów w mieście.

Zatem woluntariusz UJA pewnego dnia postanowił odwiedzić Sama. Spotkanie woluntariusz rozpoczął od słów:

- Wyniki naszych badań wskazują na to, że pomimo wysokości pańskich dochodów oscylujących wokół poziomu ponad dwóch milionów dolarów, nie przekazuje pan żadnych datków na cele charytatywne. Czy nie chciałby pan czegoś przekazać swojej społeczności?

Sam pomyślał przez chwilę i odparł:

- A czy państwa badania wykazały, że moja matka umiera w strasznych męczarniach i ma do spłacenia olbrzymie długi wobec szpitali i aptek, na co ją kompletnie nie stać?

Zawstydzony członek UJA odparł pod nosem:

- No… nie, nie wiedziałem.

- A czy była mowa – kontynuował Sam – o moim bracie, weteranie przykutym do wózka inwalidzkiego, ślepego, nie będącego w stanie wyżywić swojej żony i sześciorga dzieci?

Woluntariusz zupełnie zszkowany już próbuje wydusić z siebie coś na kształt przeprosin, ale Sam kontynuuje.

- Czy pana badanie wykazało, że mąż mojej siostry zmarł w wyniku wypadku samochodowego, pozostawiając ją bez grosza przy duszy i z trojgiem dzieci?

Poniżonego przedstawiciela UJA stać już było tylko na krótkie “przepraszam, nie wiedziałem…”

- A więc – kontynuował Sam – skoro im nie daję żadnych pieniędzy, to czemu jest pan zdania, że wam dam cokolwiek?!