|
Pierwsi ludzie: mężczyzna i kobieta
Adam (z hebr. “człowiek z ziemi”), to imię pierwszej istoty ludzkiej, którą B-g uformował z ziemi wziętej z każdej części świata. Później, B-g uczynił pierwszą kobietę – Ewę (z hebr. Hawa – tzn. ”dająca życie”) by była żoną Adamowi.
B-że błogosławieństwo
B-g pobłogosławił Adamowi i Ewie, mówiąc: “Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, uprawiajcie ziemię i uczyńcie ją sobie poddaną. Rządźcie rybami morskimi, ptakami powietrza, i wszystkim, co sie porusza na ziemi!”
Ogród Eden
Tak Adam i Ewa żyli szczęśliwie w “Ogrodzie Rozkoszy” (z hebr. Gan Eden), który był najlepszą częścią na całej kuli ziemskiej. Nie musieli trudzić się pracą by zdobyć pożywienie, gdyż w Ogrodzie Eden wszystko było w obfitości.
Wąż
Ale szczęście Adama i Ewy w Ogrodzie Eden nie miało trwać długo... Wraz z nimi mieszkał, bowiem, Wąż bardziej przebiegły niż inne zwierzęta. Wąż ten zazdrościł ludziom B-żego błogosławieństwa i prawa do rządzenia ziemskimi stworzeniami. Dlatego też, wymyślił intrygę, dzięki której pierwsi ludzie upadli.
Pierwsze Przykazanie
Gdy B-g dał Adamowi prawo do jedzenia owoców ze wszystkich drzew Ogrodu Eden, ostrzegł go wówczas by nie jadł owoców z „Drzewa Poznania” (z hebr. “Etz Hadaath”) dobra i zła, które rosło pośrodku ogrodu. Jego owoce były bardzo piękne. Dopóki Adam ich nie jadł był niczym anioł, który czyni jedynie dobro i żyje wiecznie. Jednakże owoc z “Drzewa Poznania” miał moc by napełnić człowieka pragnieniem zarówno dobra jak i zła.
Intryga
Wąż posiadając tę wiedzę oparł na nim swój zawistny plan. Spotkał Ewę w ogrodzie i sprytnie zapytał: „Czy to prawda, że B-g powiedział wam: «Nie będziecie spożywać owocu z żadnego drzewa w ogrodzie?»”
“Ależ nie!” odrzekła kobieta. “Możemy jeść owoce wszystkich drzew w ogrodzie. Jedynie o owocach drzewa, które rośnie pośrodku ogrodu B-g powiedział: «Nie będziesz go spożywał, ani dotykał go, bo umrzesz!» Lecz Wąż odparł: “Nie umrzesz. B-g wie doskonale, że gdy zjecie owoc tego drzewa otworzą się wam oczy i będziecie niczym On, który zna zarówno dobro jak i zło”.
Pierwszy Grzech
Ewa spojrzała na drzewo. Jego owoce wyglądały na dobre do spożycia, apetyczne i zachęcające. Lecz jej serce ostrzegało ją by nie rezygnowała z życia wiecznego na rzecz władzy i przyjemności. Była rozdarta pomiędzy pragnieniem skosztowania owocu i lękiem przed śmiercią, ale nie umiała oprzeć się pokusie. Nie tylko sama zjadła owoc, ale również podała jego część Adamowi by podzielił z nią jej los.
Wymówki
Niespodziewanie, Adam i Ewa usłyszeli głos B-ga w ogrodzie i ulękli się go. Ukryli się pomiędzy drzewami i krzewami, lecz B-g zawołał do Adama: “Gdzie jesteś?” A ten odrzekł: “Usłyszałem Twój głos w ogrodzie i przestraszyłem się.”
“Czy zjadłeś z drzewa, z którego zabroniłem Ci spożywać owoce?” zapytał B-g. Adam odpowiedział: “To nie moja wina. To kobieta, którą postawiłeś przy mnie jako towarzyszkę, dała mi jakiś owoc drzewa i zjadłem go.”
Wtedy B-g zapytał Ewę, dlaczego tak uczyniła, ale ona również miała wymówkę, tłumacząc się, że to Wąż ją zwiódł i podstępem sprawił, ze zjadła z „Drzewa Poznania Dobra i Zła”.
Kara
Wtedy B-g zwrócił się do Węża:, „Ponieważ tak uczyniłeś, będziesz przeklęty pomiędzy wszystkimi stworzeniami, i pośród zwierząt polnych; na brzuchu będziesz sie czołgał, i będziesz jadł proch przez wszystkie dni swojego życia.”
Do kobiety rzekł B-g: “Obarczę cię wielkim ciężarem i trudem twojej brzemienności; w bólu będziesz rodziła dzieci”.
Do B-g powiedział: „Ponieważ posłuchałeś głosu swojej żony, i zjadłeś z drzewa, z którego zabroniłem tobie jeść, z twojego powodu przeklęta będzie ziemia; z trudem będziesz z niej wydobywał pożywienie po wszystkie dni twojego życia; będzie ci rodziła ciernie i oset, a będziesz spożywał płody ziemi. W pocie czoła będziesz jadł swój chleb, póki nie powrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo z prochu powstałeś i w proch się obrócisz”.
Wygnanie z Ogrodu Eden
Wtedy wyprowadził B-g Adama i Ewę z Ogrodu Eden – gdzie dotąd mieli wszystko, czego potrzebowali i pragnęli bez żadnego kłopotu. Od tej chwili Adam i Ewa musieli pracować – by zapewnić sobie pożywienie musieli uprawiać surową ziemię.
|
