Kain i Abel

Pierwszymi zrodzonymi ludźmi byli Kain i Abel, dwoje dzieci Adama i Ewy.

Zazdrość Kaina

Pierworodny Kain, uprawiał ziemię, a Abel został pasterzem.

Kain był zawsze zajęty, pracował by uzyskać pożywienie z ziemi, która nie chciała już wydawać samodzielnie plonów, jak to było za czasów sprzed grzechu Adama i Ewy. Jednakże Abel spędzał dużo swojego czasu na rozmyślaniach nad błędem swoich rodziców I o sposobach naprawienia owego grzechu.

W duchu skruchy i wdzięczności Abel przyniósł kilka swoich najlepszych owiec, jako ofiarę dla B-ga. Kain zobaczył to i również zapragnął ofiarować coś B-gu. Dlatego też wybrał najwspanialsze pierwsze owoce z tegorocznych zbiorów na ofiarę. Nie została ona jednak przyjęta przez B-ga, ponieważ nie złożył jej z całego serca, ze swojej własnej woli, jak uczynił to Abel. Więc gdy Kain spostrzegł, że B-g nie zwrócił uwagi an jego ofiarę, rozgniewał się na swojego brata i postanowił go zabić.

Ostrzeżenia Kaina

Wszechwidzący B-g, Wszechmiłosierny, delikatnie go skarcił. Zapytał (Święty, niech będzie błogosławiony) o powód jego gniewu i dlaczego upadła jego wyrozumiałość w stosunku do brata. Bo jeżeli jego ofiara nie została przyjęta, to czy nie powinien odebrać tego, jako pewien znak, iż nie uczynił tego poprawnie? Kain powinien był wziąć to pod uwagę, a skrucha nie przyszłaby za późno.

Zamordowanie Abla

Kain podczas dyskusji ze Ablem, gdy dywagowali, co jest właściwe, a co nie, powstał przeciwko swojemu bratu i zabił go. A gdy B-g zapytał Kaina, gdzie jest Abel, odpowiedział Mu: „Nie wiem, czy jestem stróżem brata mojego?”  

Kara Kaina

Rzekł B-g do Kaina: “ Co uczyniłeś? Krew twojego brata krzyczy do mnie z ziemi. A teraz, jesteś jeszcze bardziej przeklęty, niż ziemia, która otworzyła się by zabrać krew twojego brata z twoich rąk. Kiedy będziesz uprawiał ziemię, ta, już dłużej nie będzie ci dawać swojej siły; będziesz wędrowcem i wygnańcem ziemi.”

Skrucha Kaina

Kain żałował za swoje złe czyny i modlił sie do B-ga o złagodzenie kary: "Oto wypędzasz mnie z oblicza ziemi i mam się ukrywać przed Tobą, będąc tułaczem i zbiegiem na ziemi, i będzie tak, że gdy kogokolwiek napotkam – ten zabije mnie." To desperackie błaganie Kaina zostało wysłuchane. B-g zapewnił Kaina, że nikt nie zabije go aż po siódme pokolenie. I pojawił się znak na czole Kaina służący jako ostrzeżenie, by nikt go nie zabił.

Dzieci Kaina

Kain wędrował po całej ziemi, aż w końcu osiadł w Nod, z hebr. ziemi „błądzących” na wschód od Edenu. Miał wiele, wiele dzieci. Rozmnażali się i byli potężni. Jednym z ostatnich potomków Kaina był Jabal, pierwszy człowiek żyjący w namiocie I hodujący bydło. Kolejny jego potomek - Jubal, jako pierwszy grał na lirze i flecie. Następny, Tubal-Kain, pierwszy sporządzał narzędzia z metalu. Tubal-Kain miał siostrę o imieniu Naama.

Smierć Kaina

Lemek był ojcem Tubal-Kaina, w szóstym pokoleniu potomków Kaina. Dożył on starości i oślepł. Pewnego dnia, Tubal-Kain, jego najmłodszy syn, wyprowadził go na pola by upolować jakieś pożywienie. W oddali, Tubal-Kain zobaczył coś ruszającego się, co wyglądało jak ogromne zwierzę. Doradził on niewidomemu Lemekowi by skierował swój łuk w tamtym kierunku, więc Lemek strzelił. Gdy zbliżyli się, odkryli z wielkim żalem, że zabili Kaina.